Site-archief

Vriendjespolitiek

Volgende week woensdag is het zover: de gemeenteraadsverkiezingen. In mijn timeline verschijnen de quotes, statements en politieke agenda’s van verschillende politieke partijen. Ik moedig het aan. Ik start discussies en ik lok meningen uit met vragen als “waarom stem jij op deze partij?” Puur omdat het heerlijk is om te zien waarom mensen een bepaald standpunt innemen en voor deze bepaalde partij stemmen – en ik houd van een goede discussie. Dit ging enkele dagen goed, tot ik op een dag een discussie aanging met een SP-stemmer en op mijn vraag het antwoord terug kreeg “omdat er een bekende van me in de partij zit”. Ik was met stomheid geslagen.

Woorden kunnen niet beschrijven wat er door mij heen ging. Wat is dat nou weer voor domme reden om te stemmen? Stem dan niet! Uiteraard bracht mijn meer genuanceerde ik er een iets subtielere verwoording uit: “meen je dit serieus!?” De dame in kwestie ging hier heel serieus op in. “Het is zo’n aardige jongen, ik heb vroeger bij hem in de klas gezeten.” Ik stond met mijn mond vol tanden. Ik wist niet of ik moest lachen of huilen. De hoop dat het wellicht om een grapje ging werd iets later met een moker de grond in gemept. “Wat nou als die vriend van jou in de PVV had gezeten, had je dan ook gestemd?” Vroeg ik. “Ja” zei ze (als islamitische vrouw  met hongerloontje), “Maar Geert Wilders is wel een eikel.” Opgelucht dat ze de naam Geert Wilders kende, ging ik door met vragen. “En wat nou als hij in D66, PVDA of CDA zit?” Probeerde ik nog, ondanks dat ik het antwoord al wist. “Ja, natuurlijk! Als iemand mij moet representeren, wil ik dat hij het is.”…

Ik zat met open mond op de bank met mijn tablet. Met vragende ogen vol ongeloof keek ik naar mijn vriend die naast mij zat, hij schudde zijn hoofd en sloeg zijn ogen neer. Hij wilde het verder ook niet weten.

Ik deed iets wat ik niet snel doe: ik liep weg uit de discussie. Ik gooide mijn tablet ver van mij vandaan, hopend dat het nare gevoel en de gedachte “I don’t want to live on this planet anymore” weg zouden gaan.
Het is niet erg om – als je toch al op de partij stemt waar een vriend van je in zit, op die vriend te stemmen. Maar laat hier ASJEBELIEFT niet je hele politieke keuze vanaf hangen zonder je verdiept te hebben in het programma. Door dit soort besluiten worden de meest achterlijke acties ondernomen in een gemeente. Moet je jezelf eens voorstellen dat iedereen zou stemmen op een partij “omdat de persoon op de poster zo lief lacht.” Dan hadden we helemaal geen gemeentepolitiek meer nodig, alleen mooie, fotogenieke, mensen die voor de show eens in de zoveel tijd een discussie houden in het Gemeentehuis over een schijtplaats voor de hond. Als het zo moet, pleit ik dat de echte politieke beslissingen lekker in Den Haag worden genomen. Sommige mensen hebben hiermee, in mijn ogen, zichzelf het stemrecht ontnomen.

Advertenties
%d bloggers liken dit: